داشته باشد ؛ چه مسلمان باشد يا كافر ، نيكوكار باشد يا بدكردار ، مؤمن باشد يا منافق ؛ چرا كه بنا بر گفتار فيومى اصل در اين اطلاق براى كسى است كه رؤيت و مجالستى با آن حضرت داشته باشد . « 1 » واژهء « صحابى » در اصطلاح اينك پس از بيان معناى « صحبت » از نظر لغت ، به بررسى واژهء « صحابى » در اصطلاح مىپردازيم . دانشمندان علم اصول و حديث اتّفاق نظر دارند كه به كسى صحيح است نام « صحابى » اطلاق شود كه مسلمان باشد . اما آنان در تعريف « صحابى » اختلاف نظر دارند . صحابى از ديدگاه اصوليان مشهور اصوليان در تعريف صحابى چنين مىگويند : كسى كه با پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله مجالست و هم‌نشينى طولانى داشته باشد ؛ به گونه‌اى كه از آن حضرت پيروى كند و مطالب و آدابى را از آن بزرگوار ياد بگيرد ، صحابى گويند . بر خلاف كسى كه به عنوان ميهمان به حضورش دعوت شود ، آن گاه بىآن كه مصاحبت و پيروى باشد از حضورش باز گردد . « 2 »

--> ( 1 ) . المصباح المنير : 1 / 333 ، واژه « صحب » ( 2 ) . مقباس الهدايه : 3 / 296 ، الدرجات الرفيعه : 10